Język psiego ogona

tail-1480893_1280

Język psiego ogona

Pies mówi do nas cały czas, bowiem każda postawa, gest czy dźwięk oznacza co innego. Chcąc zrozumieć naszego czworonoga musimy nauczyć się psiego języka, w skład którego wchodzą: ustawienie głowy, pysk, uszy, zad, ogon i ciało (napięte bądź rozluźnione). U psa postawa ciała zależy od obserwowanego obiektu. Inaczej wygląda gdy psiak widzi swojego właściciela czy obcego człowieka. Natomiast w relacji psów co ciekawe,  postawa jest ważniejsza od wielkości spotkanego psa. Nie uważa on, że większy pies ma więcej siły. Ale oczywiście inaczej będzie wyglądał gdy spotka znajomego kolegę lub psa, którego widzi po raz pierwszy.

Wiele ludzi uważa, że jeśli pies merda ogonem to znaczy, że jest zadowolony. I tu można się łatwo pomylić, bowiem nie zawsze machanie ogonem jest oznaką szczęścia. Energiczne ruchy świadczą o podekscytowaniu i zaangażowaniu lecz ruchy powolne lub ich brak informują o zdezorientowaniu, złości czy unikaniu zaangażowania w konkretną sytuację.  

Jak rozszyfrować ruchy psiego ogona?

Istnieje wiele rzeczy, na które powinniśmy zwrócić uwagę podczas, gdy  pies macha ogonem:

  • szybkość
  • częstotliwość
  • poziom uniesienia ogona

Dosyć proste, aczkolwiek trudno jest rozszyfrować język psiego ogona ze względu na ich różnorodność – długość, kształt (zawijane, spiralne) i stopień owłosienia. Poniżej przedstawiam kilka ustawień i ruchów ogona, dzięki którym odczytamy jego emocje:

  • wysoko uniesiony ogon –  pewność siebie, podniecenie lub agresja
  • ogon sztywny prosty, powolny, ruchy powolne –złość
  • ogon luźny, entuzjastyczne i szybkie  ruchy – radość, zadowolenie, zainteresowanie
  • szybkie ruchy ogona zahaczające o zad – uległość, poddanie się
  • luźny ogon, sztywne ruchy – zdezorientowanie, niepokój
  • schowany ogon między tylnymi łapami – lęk, strach

Ciekawostka:

  • Naukowcy przypadkowo odkryli, że machanie ogonem jest asymetryczne i zależy od danej sytuacji. Gdy pies nagle widzi swojego właściciela lub jakiś obiekt  go zainteresuje, machnięcia są mocniejsze w prawą stronę. A kiedy zauważy nieznajomego psa mocniej macha w lewo. Dla nas jest to bardzo ciężkie do wychwycenia. Zwróćmy na to uwagę, a może uda nam się dostrzec różnicę.  

Tak na marginesie – smutny musi być psiak pozbawiony ogona. I jak go zrozumieć?